Uppsetning og notkun á spíralstálpípum felur í sér strangar tæknilegar kröfur sem þarf að fylgja út frá raunverulegum aðstæðum og rekstraraðferðum til að tryggja gæði. Við almenna notkun á spíralstálpípum ætti að huga að eftirfarandi atriðum:
Uppsetning spíralstálröra ætti að fara fram samkvæmt hönnunarteikningum. Lagastoðir ættu að vera forsmíðaðar miðað við aðstæður á staðnum, fylgt eftir með gata og klippingu í samræmi við hönnun og kröfur á staðnum. Notaðu síðan pússivél til að pússa rifin áður en þú heldur áfram að suðu. Gæðakröfur fyrir uppsetningu fela í sér að tryggt sé að frávik fyrir lóðrétta uppsetningu uppsetningar sé minna en 3 mm á metra og frávik fyrir lárétta uppsetningu sé minna en 1 mm. Ekki skal sjóða greinarrör við suðusauma og forðast skal suðu í beygjum.
Áður en þú notar spíral stálrör er réttur undirbúningur byggingar nauðsynlegur. Gakktu úr skugga um að pípuskurðir séu grafnir, pípustokkar smíðaðir og öll nauðsynleg stálpípur og verkfæri, þar á meðal suðuvélar, skurðarvélar, rafmagnshamrar, fægivélar o.s.frv., séu að fullu undirbúnar. Aðeins eftir að þessum undirbúningsskrefum er lokið getur uppsetningin hafist.
Varðandi vélrænni skemmdir á yfirborði er venjulega valin viðgerðaraðferð við að bæta við ermi. Múffan samanstendur af tveimur hlutum, með tveimur lengdarsuðu sem myndast með því að suða tvær ræmur með stoðsuðu. Kosturinn við þessa aðferð er að það eru engar suðu á líkama stálpípunnar. Lengdarsaumurinn er rasssuðu með bakplötu og pípuhlutinn sjálfur þjónar sem bakplata fyrir efri og neðri ermarnar. Burtséð frá því hvaða aðferð er valin verður að festa hulsinn vel í kringum stálrörið.
Suða ætti að vera bein, með heilum suðu og suðuyfirborðið ætti að vera laust við gegnumbrennslu og sprungur. Þegar rispur leiða ekki til leka þarf ekki að sjóða tvær hringlaga flakasuðuna á milli múffunnar og stálpípunnar. Hins vegar, ef leki verður, verður að gera þessar suðu. Í þessari atburðarás ber hulsan innri þrýstinginn sem myndast af vökvanum sem hún inniheldur. Þess vegna, við slíkar aðstæður, ætti þykkt ermarinnar að jafnaði ekki að vera minni en pípuveggurinn.
